Bulut

Şu yeni çıkan kitabı okuyorum: İlber Ortaylı’nın gazeteci Yenal Bilgici’nin sorularına verdiği yanıtlarla derlenmiş olan… İlber Hoca, insan ömründe 12-25, 25-40 ve 55 sonrası yaşların her birinin önemini, bu yaş aralıklarının en etkili ve en faydalı şekilde nasıl yaşanacağına ilişkin tavsiyelerini sıralıyor. Örnek verirken, Rus yazar Puşkin’den bahsediyor. Puşkin’in tüm eserlerini 40’ından önce verdiğini, daha fazlası için ömrünün vefa etmediğini, Puşkin’in 37 yaşında bir düelloda öldüğünü söylüyor. Yüzbaşının Kızı, Yevgeniy Onegin gibi Rus edebiyatının en başlıca eserlerini kaleme almış, eserleri Modern Rus edebiyatının miladı addedilen şair ve yazar Puşkin’in nasıl oldu da bir düellonun içinde kaldığını merak ediyorum. Soluğu Google’da alıyorum. Karşıma bir aşk öyküsü çıkıyor:

Puşkin’in baloda tanıştığı bir kız Natalya… Yinelenen evlilik teklifleri ve Natalya’nin gönülsüzlüğü… Hayatlarına giren üçüncü bir kişi: Fransız Georges d’Anthes… Puşkin’in Georges’a meydan okuyarak onu aşkını ispatlarcasına düelloya davet etmesi… Birkaç ertelemeden sonra, düellonun gerçekleşmesi ve Aleksandr Sergeyeviç Puşkin’in hayatının aşkı ve onuru uğruna hazin bir şekilde son bulması…

Puşkin’in hayatını araştırdıkça, sadece yazar değil şair olduğunu da öğreniyorum ve şiirlerinin çevirilerini okuyorum. Her biri beni etkiliyor, Rusça’dan okuyabilsem eminim daha çok etkileneceğim. Bir ara Dostoyevski’nin Puşkin’i “olağanüstü bir olay” olarak tanımladığı söz gözüme çarpıyor. Okuduklarım arasında çok beğendiğim Bulut şiirini paylaşmaya karar veriyorum.

Dinmiş tufanın son bulutu! 
Bir sen gezinirsin açık mavi gökte. 
Senindir, kimsesiz, neşesiz gölge. 
Sevinç dolu günü, bir tek sen üzersin.

Az önce çepeçevre sarmıştın gökyüzünü, 
Şimşek de seni sarıverdi dehşetle. 
Sen ise saçtın gizemli gürlemeni, 
Ve açgözlü toprağa yağmur içirdin.

Yeter, defol! İşin bitti artık. 
Toprak tazelendi, tufan da kaçtı buralardan. 
Ve işte rüzgar da yaprakçıkları okşarken, 
Kovuyor seni şu huzurlu göklerden.

Şiirin orijinalini aşağıda bulabilirsiniz:

Туча

Последняя туча рассеянной бури!
Одна ты несешься по ясной лазури,
Одна ты наводишь унылую тень,
Одна ты печалишь ликующий день. 

Ты небо недавно кругом облегала,
И молния грозно тебя обвивала;
И ты издавала таинственный гром
И алчную землю поила дождем.

Довольно, сокройся! Пора миновалась,
Земля освежилась, и буря промчалась,
И ветер, лаская листочки древес,
Тебя с успокоенных гонит небес.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s